ΤΑ ΚΙΟΥΠΙΑ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ

(παραμύθι με καταγωγή από την ΓΑΛΛΙΑ)

Ο αρχηγός κάθε τσιγγάνικης φυλής έδινε σ' όλα τα νιόπαντρα ζευγάρια από δύο κιούπια, ένα κόκκινο κι ένα γα­λάζιο. Αν δεν υπήρχαν κιούπια, τους έδινε δύο τενεκεδάκια.

Το ένα το έπαιρνε ο άντρας και τ' άλλο η γυναίκα. Στη συνέχεια τους έδινε κι ένα σακί που είχε μέσα ανακατεμένα σπόρια: καλαμπόκι, κριθάρι, φακές, στάρι, κόκκινα φα­σόλια και κουκιά.

Κάθε μέρα έπρεπε να διαλέξουν ο καθέ­νας από ένα σπόρο ανάλογα με τι είδους μέρα είχαν περά­σει μαζί και να τον βάλουν στο κιούπι τους. 'Ένα κόκκινο φασόλι, για παράδειγμα, σήμαινε τσακωμό ή θυμό. Το κα­λαμπόκι σήμαινε μια πολύ καλή μέρα γεμάτη χαρά. Το κουκί ήταν για μια ξεχωριστή μέρα, πραγματικά τέλεια (κάτι σπάνιο) κι ένας κόκκος φακής σήμαινε μια ειρηνική μέρα χωρίς καμία διαφωνία.

Το ζευγάρι έριχνε κάθε μέρα από ένα σπόρο μέσα στο κιούπι χωρίς να δείχνει ο ένας στον άλλο τι διάλεξε κι υστέρα από κάποιους μήνες τ’ άδειαζαν. Μετά τα σπόρια έμπαιναν ξανά πίσω στο σακί και ξεκι­νούσε το ίδιο απ’ την αρχή.

Όταν και τα δύο κιούπια έδει­χναν να περιέχουν μόνο φακές —σημάδι αρμονίας μεταξύ του άντρα και της γυναίκας— φύτευαν αυτές τις φακές κι αφού τις σκέπαζαν, σχεδίαζαν πάνω στο χώμα έναν άντρα και μια γυναίκα.

Ζούσαν σ' εκείνο το μέρος μέχρι να φυ­τρώσουν οι φακές κι υστέρα....

...κινούσαν γι’ αλλού.