Καιρός για αλλαγή, ναι, αλλά σε τι;

Θα έλεγα, ότι δεν τα έχουμε επαρκώς καταφέρει, να αποφύγουμε τα δυσάρεστα νέα και τις επιπτώσεις τους για την οικονομική κρίση που ταλανίζει αυτή την εποχή τον πλανήτη μας. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ήδη αποδεχτεί το γεγονός ότι πάρα πολύ απλά δεν μπορούμε να κάνουμε αύριο, αυτό που μέχρι χτες ξέραμε και κάναμε. Ξέρουμε ότι κάτι αλλάζει, ότι εμείς αλλάζουμε, ότι πρέπει να αλλάξουμε. Αυτό που είναι πρόκληση, όμως, είναι το τι να αλλάξουμε ή σε τι να αλλάξουμε; Τι νέα πιστεύω, σκέψεις και απόψεις πρέπει να υιοθετήσουμε σε αυτό το νέο ταξίδι και να καταφέρουμε κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες να περπατάμε με το κεφάλι ψηλά;
Αν θα με ρωτούσατε να σας δώσω κάποιες ιδέες αλλαγής, θα επικεντρωνόμουν στο Λιγότερο Εγώ, Περισσότερο Εμείς.

Όπως όλοι μας γνωρίζουμε, το όλον είναι μεγαλύτερο και αρτιότερο από το τμήμα και τη μονάδα. Εκατό αυτόνομες μονάδες που η καθεμία πράττει τα της εαυτής, δεν έχει την επιρροή των αντίστοιχων εκατό που δρουν σαν σώμα. Μια από τις πιο προσφιλής μεθόδους σε μια μάχη είναι το διαίρει και βασίλευε, ακριβώς επειδή η δύναμη της ένωσης είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη. Θα πρότεινα καθένας που αμφιβάλλει γι’ αυτό να κοιτάξει την ιστορία. Εκεί θα βρούμε λαούς κι εθνότητες που επιβιώνουν από τραγωδίες, όχι γιατί ο καθένας πιάστηκε απ΄ όπου βρήκε για να σωθεί, αλλά γιατί οι πληθυσμοί ενώθηκαν κάτω από κοινό όραμα και στόχο. Όταν πιανόμαστε από τα μαλλιά μας κι όταν ο καθένας κοιτάζει να σωθεί όπως-όπως, αυτό είναι επιβίωση. Όταν όμως απλώνουμε το χέρι και αγγίζουμε το χέρι του γείτονά μας και ενώνουμε τις δυνάμεις μας, αυτό είναι εθνική ανοικοδόμηση.

Για αρκετό καιρό, αρκετοί άνθρωποι, απλά επιβίωναν. Είναι καιρός να σκεφτούμε πέρα από τους εαυτούς μας και να λάβουμε μέτρα που αποσκοπούν στο κοινό καλό, στην ανοικοδόμηση. Το σπουδαιότερο σε αυτό, είναι ότι μπορούμε να στοχεύσουμε και να επιτύχουμε πολλά περισσότερα από όσα αν απλά συνεχίζαμε να επιβιώνουμε. Με λίγα λόγια, δεν αρκεί πια να βλέπετε το φως στο τούνελ, επιβάλλεται να γίνετε εσείς οι ίδιοι το φως ή και το τούνελ μαζί.

Το πιο εύκολο είναι να κάνουμε κριτική και να είμαστε αρνητικοί. Σκεφτείτε όμως. Δεν χρειάζεται να έχουμε ούτε εφυϊα, ούτε σθένος για να βρούμε κάτι αρνητικό στον εαυτό μας ή στον άλλο ή στην κατάσταση. Το γεγονός παραμένει, όπως και νάχει, να βρούμε αυτό που ψάχνουμε. Εάν διαλέξουμε να δούμε τα αρνητικά, σίγουρα θα τα δούμε. Εάν διαλέξουμε να δούμε τα θετικά, επίσης θα τα βρούμε. Προσέξατε; Στα αρνητικά χρησιμοποίησα το ρήμα «δούμε», γιατί είναι εμφανή, ειδικά στις μέρες της οικονομικής κρίσης που ζούμε. Στα θετικά, όμως, χρησιμοποίησα το ρήμα «βρούμε», γιατί ξεκινάμε εξερεύνηση που θα μας οδηγήσει σε ανακάλυψη.
Το ερώτημα λοιπόν, είναι «τι διαλέγουμε, τα θετικά ή τα αρνητικά;» Εν τέλει τι θέλουμε να δούμε;

Αναγνωρίζω, ότι χρειάζεται θάρρος να επιλέξεις μια θετική στάση στην ζωή, να διακρίνεις πάντα το θετικό από κάθε γεγονός. Οι θετικά σκεπτόμενοι εύκολα μπορούν να χαρακτηριστούν αφελείς ή εκτός τόπου και χρόνου. Όμως, οι θετικά σκεπτόμενοι είναι αυτοί που μας παρέδωσαν οτιδήποτε νέο, πρωτοπόρο και ωφέλιμο στον κόσμο που ζούμε! Δείξτε μου έναν πεσιμιστή που ανακάλυψε μια νέα θεραπεία για μια απειλητική, για την ζωή, νόσο. Δείξτε μου έναν κατακριτή που διαφώτισε ένα έθνος ή άλλαξε τον κόσμο με θετικά αποτελέσματα.
Πρέπει, οφείλουμε να ριψοκινδυνεύουμε ενάντια στις κριτικές και τους πεσιμιστές και να είμαστε αρκετά θαρραλέοι να αναγνωριστούμε ως οι ηλίθιοι που βλέπουν το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα, το γόνιμο έδαφος μετά την έκρηξη του ηφαιστείου. Κοιτάξτε γύρω σας. Όλοι όσοι μας έδωσαν τα φώτα τους στην ιστορία της ανθρωπότητας, οτιδήποτε θαυμάζουμε, δεν ήταν πεσιμιστές, δεν ήταν αρνητικοί. Ήταν σκεπτόμενοι, ονειροπόλοι, ρομαντικοί, εραστές της δημιουργίας. Διαλέξτε οποιαδήποτε μορφή θαυμάζετε και διαβάστε την βιογραφία τους. Τίποτα δεν έδειχνε στην εποχή τους ότι ήταν βολικό και τίποτα δεν έδειχνε ότι θα τα κατάφερναν ή ότι ήταν προορισμένοι γι αυτό. Οι περισσότεροι ήρωες είναι ταπεινής καταγωγής και χωρίς οικονομικούς πόρους. Το κοινό τους χαρακτηριστικό όμως όλων, είναι το πάθος τους. Είτε πρόκειται για μια σπουδαία γυναίκα, είτε για ένα σπουδαίο διδάσκαλο, είτε για μέγα πολιτικό ή στρατάρχη, ή θεραπευτή ή επιχειρηματία, το πάθος είναι αυτό που θα βρείτε ότι τους ενέπνευσε. Ούτε το περιβάλλον τους, ούτε η παιδεία τους, ούτε κάτι άλλο πέρα από το πάθος σε ό,τι έκαναν.
Το να ζεις χωρίς πάθος να ζεις στην μετριότητα.
Α-πάθεια, μπορούν να ζήσουν μόνο οι πνευματικοί άνθρωποι που δεν θέλουν να ξεχωρίσουν σε τίποτα και αυτό από μόνο του τους κάνει ξεχωριστούς. Εμείς όμως, έχουμε επιλέξει να ζούμε εντός αυτού του υλικού κόσμου και των αγαθών που προσφέρει.
Σε αυτόν τον υλικό κόσμο, το να ζεις στην μετριότητα, είναι το να ζεις στην ασφάλεια, στην άνεση, χωρίς προκλήσεις και λίγο βαρετά. Το να ζεις με πάθος είναι συχνά επικίνδυνο, εκτός των ορίων της άνεσης και της ησυχίας που έχεις συνηθίσει, αλλά ποτέ μα ποτέ βαρετά.
Τι από τα δύο θέλετε στη ζωή σας; Τι επιλέγετε; Τι θα θέλατε να θυμάστε την τελευταία σας στιγμή; Αυτό ζήστε!


**************************

****************
Για τις ατομικές σας συνεδρίες στις Γυμναστικές Ασκήσεις παρακαλείσθε να στείλετε e-mail.